بازی پاسور چهاربرگ را آنلاین و رایگان تجربه کن

آموزش بازی حکم: قوانین، ترفندها و نحوه برد

ساده ترین و کامل ترین ورژن بازی حکم در متن آموزش داده شده است و دموی بازی در دسترس شما قرار داده شده است.

آموزش بازی حکم: قوانین، ترفندها و نحوه برد

بازی حکم را می‌توان با دو، سه، چهار یا شش بازیکن انجام داد؛ البته قوانین و شیوه تقسیم کارت‌ها در هر نسخه فرق می‌کند. شکل چهار نفره آن رایج است و در دو تیم دون فره انجام می‌شود. هر تیم باید از ۱۳ دست، زودتر از حریف ۷ دست ببرد.

برای شروع، باید ترتیب ارزش کارت‌ها، نحوه تعیین حاکم، انتخاب خال حکم و قانون پیروی از خال را یاد بگیرید. بعد از این مراحل، چیزهایی مثل خال خالی، به خاطر سپردن کارت‌های بازی‌ شده و انتخاب زمان مناسب برای استفاده از حکم، تفاوت بین یک بازی معمولی و حکم حرفه ای را نشان می‌دهند. قوانین حکم را از همین مسیر و با مثال‌های ساده جلو می‌بریم.

بازی حکم چگونه انجام می‌شود؟ از پخش کارت تا بردن دور

بازی حکم یک بازی کارتی دو نفره در برابر دو نفره است که دو تیم برای بردن دست‌های بیشتر با هم رقابت می‌کنند. در هر بازی، چهار نفر حضور دارند و بازیکنانی که رو به‌ روی هم نشسته‌اند، یک تیم را تشکیل می‌دهند. هدف هر تیم، بردن حداقل ۷ دست از ۱۳ دست ممکن است. بردن یک دست با بردن کل بازی تفاوت دارد. وقتی کارت یک بازیکن در یک نوبت از کارت‌های دیگر قوی‌تر باشد، همان دست را برده است؛ اما نتیجه نهایی بازی به تعداد دست‌هایی بستگی دارد که هر تیم در پایان به دست آورده است. در حالت معمول، تیمی که زودتر به ۷ دست برسد، برنده بازی خواهد بود.

در آموزش بازی حکم، ابتدا باید ساختار بازی و هدف هر تیم را بشناسید. چهار بازیکن در دو تیم مقابل هم قرار می‌گیرند و هر بازیکن علاوه بر کارت‌های خودش، باید روند بازی یارش را هم دنبال کند. انتخاب خال حکم نیز یکی از بخش‌های اصلی بازی است و در ابتدای هر دور، حاکم آن را تعیین می‌کند.

تاریخچه بازی حکم به بازی‌های قدیمی مبتنی بر خال و حکم برمی‌گردد و شکل امروزی آن در کشورهای مختلف با تفاوت‌هایی اجرا می‌شود. شناخت این پیشینه برای شروع یادگیری ضروری نیست و تمرکز روی خود بازی نتیجه بیشتری دارد. در آموزش حکم برای مبتدیان، ابتدا باید ترتیب ارزش کارت‌ها، خال‌ها، نقش حاکم و قوانین اجرای هر دست را یاد گرفت. پس از شناخت این اصول، تصمیم‌گیری هنگام بازی اهمیت پیدا می‌کند؛ همان بخش‌هایی که تفاوت بین یک بازی معمولی و حکم حرفه‌ای را رقم می‌زنند.

حکم چهار نفره

حکم چهار نفره همان شیوه‌ای است که بیشتر توضیحات این مقاله بر اساس آن نوشته شده است. در این شیوه، چهار بازیکن در دو تیم دو نفره قرار می‌گیرند و یار هر بازیکن رو به‌ روی او می‌نشیند. قوانین مربوط به تعیین حاکم، انتخاب حکم، پخش کارت‌ها و بردن هر دست نیز در همین قالب توضیح داده می‌شوند.

چیدمان بازیکنان و یارها

چهار بازیکن دور میز می‌نشینند و دو نفری که رو به‌ روی هم هستند، یار یکدیگرند. این چیدمان باعث می‌شود هر بازیکن کارت‌های بازی‌ شده توسط یار و دو رقیب را ببیند و روند بازی را راحت‌تر دنبال کند. در بازی حکم چهار نفره، یارها نمی‌توانند درباره کارت‌های دستشان مستقیم با هم صحبت کنند و باید از روند بازی برای هماهنگ شدن استفاده کنند.

روند بازی بین دو تیم

رقابت بین دو تیم دو نفره انجام می‌شود و هر تیم تلاش می‌کند تعداد بیشتری از دست‌ها را ببرد. صحبت کردن درباره کارت‌های داخل دست مجاز نیست؛ به همین دلیل، یارها باید بدون گفتگوی مستقیم و با توجه به کارت‌هایی که در هر دست بازی می‌شود، تصمیم‌های یکدیگر را دنبال کنند.

شناخت برگ‌ها و ترتیب ارزش کارت‌ها در بازی حکم

شناخت برگ‌ها و ترتیب ارزش کارت‌ها در بازی حکم

یک دسته پاسور حکم استاندارد ۵۲ کارت دارد که در چهار خال دل، خشت، گشنیز و پیک تقسیم شده و هر خال ۱۳ کارت دارد. در قوانین پاسور حکم، قدرت کارت‌ها در هر خال از آس شروع می‌شود و به‌ ترتیب تا ۲ پایین می‌آید. البته این ترتیب وقتی که با خال حکم مقایسه می‌شود، شکل متفاوتی پیدا می‌کند؛ چون یک کارت حکم می‌تواند کارت قوی‌تری از خال‌های دیگر را شکست دهد.

ترتیب ارزش کارت‌ها در هر خال

قدرت کارت‌ها در هر خال از ۲ تا آس بیشتر می‌شود؛ یعنی آس قوی‌ترین و ۲ ضعیف‌ترین کارت است. این ترتیب در خال‌های غیرحکم هم حفظ می‌شود. در آموزش حکم با پاسور باید سریع تشخیص دهید کارتی که در دست دارید، از کارت روی زمین قوی‌تر است یا نه؛ چون اگر از خال بازی‌شده کارت داشته باشید، انتخاب شما محدود به همان خال خواهد بود.

تفاوت قدرت کارت حکم با کارت‌های سایر خال‌ها

خال انتخاب‌ شده توسط حاکم، (خال حکم) است و کارت‌های آن از کارت‌های سه خال دیگر قوی‌تر هستند. فرقی نمی‌کند کارت حکم ۲ باشد یا آس؛ در مقابل کارت‌های غیرحکم، حتی ۲ حکم هم می‌تواند آس یک خال دیگر را ببرد. این قانون یکی از پایه‌های روش بازی حکم است، چون بازیکن باید بداند چه زمانی از کارت‌های حکم استفاده کند و چه زمانی آن‌ها را برای دست‌های مهم‌تر نگه دارد.

نام کارتجایگاه در ترتیب قدرتنحوه مقایسه با کارت‌های سایر خال‌ها
آساول (بالاترین)از کارت‌های غیرحکم هم‌خال قوی‌تر است؛ اما مقابل هر کارت حکم می‌بازد
شاهدوماز شاه و کارت‌های پایین‌ترِ خال خود قوی‌تر است، اما آس همان خال آن را می‌برد
بی‌بیسومفقط آس و شاه هم‌خال از آن قوی‌ترند
سربازچهارماز ۱۰ تا ۲ هم‌خال قوی‌تر است
۱۰پنجماز کارت‌های ۹ تا ۲ هم‌خال قوی‌تر است
۹ششماز ۸ تا ۲ هم‌خال قوی‌تر است
۸هفتماز ۷ تا ۲ هم‌خال قوی‌تر است
۷هشتماز ۶ تا ۲ هم‌خال قوی‌تر است
۶نهماز ۵ تا ۲ هم‌خال قوی‌تر است
۵دهماز ۴ تا ۲ هم‌خال قوی‌تر است
۴یازدهماز ۳ و ۲ هم‌خال قوی‌تر است
۳دوازدهمفقط از ۲ هم‌خال قوی‌تر است
۲سیزدهم (پایین‌ترین)ضعیف‌ترین کارت خال خود است؛ اما اگر خال آن حکم باشد، می‌تواند هر کارت غیرحکم را شکست دهد

چگونگی تعیین حاکم در بازی حکم

حاکم بازیکنی است که خال حکم را انتخاب می‌کند. این نقش با بازیکنی که اولین کارت دست را بازی می‌کند یکی نیست. در شروع بازی، حاکم طبق روش تعیین‌ شده مشخص می‌شود و شروع‌ کننده دست هم طبق نوبت بازی تعیین می‌شود؛ به همین خاطر حاکم فقط اولین کارت را روی زمین نمی‌گذارد.

روش تعیین حاکم در شروع بازی

در دور اول، حاکم با رو کردن کارت‌ها مشخص می‌شود. دیلر کارت‌ها را یکی‌ یکی برمی‌گرداند و هر بازیکنی که آس دریافت کند، حاکم خواهد بود. اگر اولین کارت‌های رو‌شده آس نباشند، کارت‌ها بین بازیکنان ادامه پیدا می‌کند تا یک نفر آس بیاورد و حاکم مشخص شود.

تعیین حاکم در دورهای بعد

در دورهای بعد، نوبت تعیین حاکم بین دو تیم جا به‌ جا می‌شود. اگر تیم حاکم دور قبل را ببازد، تیم مقابل حاکم دور بعد را مشخص می‌کند. در این حالت، حاکم از بین بازیکنان همان تیم انتخاب می‌شود و خال حکم را اعلام می‌کند.

  1. دیلر کارت‌ها را بر می‌زند و کارت‌ها را بین بازیکنان پخش می‌کند.
  2. بازیکنان کارت‌های خود را بررسی می‌کنند.
  3. بازیکن تعیین‌ شده از تیم مقابل، حاکم می‌شود و خال حکم را انتخاب می‌کند.
  4. دست با اولین کارت بازیکن شروع‌ کننده آغاز می‌شود.

نحوه توزیع کارت در بازی حکم

نحوه توزیع کارت در بازی حکم

در شروع بازی حکم، دیلر ابتدا به هر بازیکن پنج کارت می‌دهد. حاکم کارت‌هایش را می‌بیند و باتوجه به همان پنج کارت، خال حکم را انتخاب می‌کند. بعد از مشخص شدن خال حکم، بقیه کارت‌ها در دسته‌های چهارتایی بین بازیکنان پخش می‌شود تا هر چهار نفر ۱۳ کارت در دست داشته باشند.

نکته مهم اینجاست که حاکم قبل از دریافت همه کارت‌ها باید خال حکم را انتخاب کند. یعنی نمی‌تواند منتظر بماند تا ۱۳ کارت خودش را ببیند و بعد تصمیم بگیرد. پنج کارت اول تنها اطلاعاتی هستند که حاکم هنگام انتخاب خال در اختیار دارد و انتخاب او باید بر اساس همان کارت‌ها انجام شود.

بعد از اعلام خال حکم، بازی با تکمیل کارت‌های هر چهار بازیکن ادامه پیدا می‌کند. بازیکنان هم از این مرحله می‌دانند کدام خال، حکم بازی است و می‌توانند کارت‌های خود را با توجه به آن مدیریت کنند. اگر علاقه مند به این سبک بازی ها هستید بد نیست به مقاله آموزش کامل بازی پاسور نیز سری بزنید.

حاکم از روی ۵ کارت اول چطور خال حکم را انتخاب کند؟

حاکم از بین چهار خال، یکی را به عنوان خال حکم انتخاب می‌کند. برای این انتخاب، فقط تعداد کارت‌های یک خال را نمی‌بینم؛ قدرت همان کارت‌ها هم اهمیت دارد. مثلاً داشتن سه یا چهار کارت از یک خال، وقتی یکی از آن‌ها آس یا شاه باشد، می‌تواند آن خال را به گزینه جدی‌تری برای حکم تبدیل کند. من اگر بین دو خال مردد باشم، اول کارت‌های قوی هر کدام را کنار هم می‌گذارم و بعد تصمیم می‌گیرم. گاهی دو کارت قوی از یک خال، انتخاب بهتری از چهار کارت ضعیف‌تر خال دیگر هستند.

گاهی پنج کارت اول بین دو خال تقسیم می‌شوند و هر دو انتخاب، کارت‌های قابل قبولی دارند. در چنین موقعیتی، تعداد کارت‌ها به‌ تنهایی تصمیم را مشخص نمی‌کند. قدرت کارت‌های هر خال و ترکیب کلی دست را کنار هم می‌گذارم تا ببینم کدام انتخاب در ادامه بازی دست بازتری به من می‌دهد. اگر یک خال کارت‌های قوی‌تری داشته باشد، حتی با تعداد کمتر هم می‌تواند انتخاب مناسب‌تری باشد.

ترفند بازی حکم دقیقاً در همین موقعیت‌های نزدیک خودش را نشان می‌دهد. وقتی انتخاب بین دو خال ساده نیست، باید دید کدام خال فقط روی کاغذ تعداد بیشتری دارد و کدام‌ یک در عمل امکان بردن دست‌های بیشتری ایجاد می‌کند. انتخاب حکم قرار نیست فقط بر اساس یک کارت یا تعداد کارت‌ها انجام شود؛ ارزش واقعی انتخاب، در ترکیب کارت‌ها و تصمیمات است که بعد از شروع بازی می‌توان با آن گرفت.

روند اجرای یک دست در بازی حکم

اجرای یک دست از انداختن کارت اول شروع می‌شود و با جمع شدن چهار کارت و مشخص شدن برنده همان دست به پایان می‌رسد. اگر این مراحل را به عنوان یک روند کامل ببینیم، فهم نحوه بازی حکم ساده‌تر می‌شود و قوانین جداگانه راحت‌تر در کنار هم قرار می‌گیرند.

شروع هر دست

نفر سمت راست دیلر (یا برنده دست قبل) اولین کارت را انتخاب می‌کند و رو به بالا روی میز می‌گذارد. خال این کارت، خال شروع‌شده را مشخص می‌کند و بازیکنان دیگر باید در صورت داشتن همان خال، از آن پیروی کنند.

مقایسه کارت‌ها و تعیین برنده دست

هر بازیکن به نوبت و در جهت عقربه‌های ساعت یک کارت بازی می‌کند. وقتی چهار کارت روی میز قرار گرفت، برنده دست مشخص می‌شود. اگر هر چهار نفر از خال شروع‌ شده کارت انداخته باشند، بالاترین کارت همان خال برنده است. اما اگر یکی از بازیکنان حکم زده باشد، بالاترین کارت حکم دست را می‌برد و کارت‌های خال‌های دیگر دیگر شانسی برای بردن آن دست ندارند. من برای پیدا کردن برنده، اول بررسی می‌کنم کسی حکم بازی کرده یا نه؛ بعد سراغ مقایسه کارت‌ها می‌روم. این ترتیب مهم است، چون قوی‌ترین کارت روی میز همیشه برنده دست نیست.

شروع دست بعدی

برنده دست قبل، دست بعدی را شروع می‌کند. او می‌تواند هر کارتی از دستش بازی کند و با همان کارت، خال شروع‌ شده را مشخص کند. انتخاب کارت اول گاهی برای ادامه بازی مهم است؛ مثلاً بازیکن می‌تواند با شروع یک خال خاص، کارت‌های همان خال را از دستش زودتر خارج کند.

  1. بازیکن اول کارت خود را روی میز می‌گذارد و خال شروع‌شده مشخص می‌شود.
  2. سه بازیکن دیگر به ترتیب کارت خود را بازی می‌کنند.
  3. چهار کارت با هم مقایسه می‌شوند و برنده دست مشخص می‌شود.
  4. برنده چهار کارت را جمع می‌کند.
  5. برنده، دست بعدی را با بازی کردن اولین کارت شروع می‌کند.

قانون پیروی از خال در بازی حکم

قانون پیروی از خال در بازی حکم

یکی از قوانین اصلی بازی این است که وقتی بازیکن اول یک خال را بازی می‌کند، بازیکنان دیگر هم باید از همان خال کارت بیندازند؛ البته فقط در صورتی که از آن خال در دست خود داشته باشند. اگر بازیکنی آن خال را نداشته باشد، دیگر مجبور به پیروی از آن نیست و می‌تواند کارت دیگری، از جمله کارت حکم، بازی کند.

وقتی خال شروع‌ شده را در دست دارم

اگر نفر اول دل بازی کند و شما هم دل داشته باشید، باید یکی از کارت‌های دل را بازی کنید. نمی‌توانید در این شرایط خال دیگری بیندازید یا با کارت حکم دست را ببرید. حتی اگر حکم شما قوی‌تر از کارت روی زمین باشد، تا وقتی دل در دستتان دارید، نوبت بازی با همان خال است. فقط وقتی هیچ کارت دلی نداشته باشید، انتخاب کارت دیگری یا استفاده از حکم مطرح می‌شود.

اگر خال شروع‌ شده را نداشته باشیم، چه کنیم؟

اگر خال شروع‌ شده را نداشته باشید، دیگر مجبور نیستید همان خال را بازی کنید. در این شرایط می‌توانید با کارت حکم دست را ببرید؛ به این حرکت (بریدن) می‌گویند. البته استفاده از حکم اجباری نیست و می‌توانید کارت دیگری از دستتان بازی کنید. مثلاً اگر یارتان دست را برده باشد، لازم نیست حکم خود را خرج کنید و می‌توانید یک کارت کم‌ارزش‌تر بیندازید.

من اول نگاه می‌کنم کارت یارم واقعاً دست را گرفته یا هنوز یکی از حریف‌ها می‌تواند آن را شکست بدهد. اگر دست امن باشد، حکم را نگه می‌دارم؛ اما اگر خطر از دست رفتن آن وجود داشته باشد، دوباره شرایط را می‌سنجم.

وقتی حکم بازی می‌شود، کدام کارت برنده است؟

وقتی کسی خال حکم بازی می‌کند، بالاترین کارت حکم برنده دست می‌شود. اگر چند نفر حکم بازی کنند، کارت‌ها با همان ترتیب قدرت با هم مقایسه می‌شوند و حکم بالاتر، حکم پایین‌تر را می‌شکند.

فرض کنید نفر اول پیک بازی کرده و شما پیک ندارید. خال حکم دل است و در دستتان سه کارت دل، از جمله شاه دل، دارید. اگر یارتان هنوز کارت بازی نکرده یا کارت ضعیفی انداخته باشد، بازی کردن شاه دل می‌تواند دست را برای تیم شما ببرد. اما اگر یارتان قبلاً با یک حکم ضعیف دست را گرفته باشد، نیازی به مصرف کردن شاه دل نیست؛ می‌توانید یک کارت ضعیف از خال گشنیز بازی کنید و شاه دل را برای دست بعد نگه دارید.

قوانین امتیاز دهی در بازی حکم

امتیاز دهی در بازی حکم باتوجه به تعداد دست‌هایی است که هر تیم می‌برد. برای برد معمولی، تیم حاکم باید از ۱۳ دست، حداقل ۷ دست را به دست بیاورد. اگر تعداد دست‌های تیم حاکم به ۷ نرسد، تیم مقابل برنده آن دور خواهد بود.

عدد ۷ در اینجا همان نقطه‌ای است که نتیجه بازی را مشخص می‌کند. وقتی تعداد دست‌های باقی‌مانده کم می‌شود، بازیکنان باید ببینند برای رسیدن به ۷ دست چند فرصت دیگر دارند و کدام کارت‌ها را در همان دست‌ها بازی کنند. این موضوع در دست‌های پایانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ چون هر دست می‌تواند فاصله یک تیم با برد یا باخت را مشخص کند. توجه داشته باشید که امتیازدهی پاسور چهاربرگ تفاوت زیادی با بازی حکم دارد.

برد معمولی

اگر تیم حاکم ۷ تا ۱۲ دست را ببرد، نتیجه (برد معمولی) است. این حالت زمانی اتفاق می‌افتد که تیم حاکم به ۷ دست لازم برای برد برسد، اما همه ۱۳ دست را بدست نیاورده است. در چنین شرایطی، تیم حاکم یک امتیاز می‌گیرد و بازی برای دور بعد ادامه پیدا می‌کند.

کوت

وقتی تیم حاکم هر ۱۳ دست یک دور را ببرد، نتیجه کوت نامیده می‌شود. در این حالت، تیم مقابل هیچ دستی را نبرده و نتیجه بازی کاملاً به نفع تیم حاکم تمام شده است. کت شدن در حکم معمولاً نتیجه‌ای مهم‌تر از یک برد معمولی دارد و امتیاز بیشتری برای تیم حاکم ثبت می‌کند. تفاوت اصلی این حالت با برد معمولی، تعداد دست‌هایی است که تیم حاکم توانسته در همان دور به دست بیاورد.

حاکم‌کُتی

اگر تیم غیرحاکم ۷ دست یا بیشتر ببرد و تیم حاکم نتواند به ۷ دست برسد، به این نتیجه حاکم‌کُتی گفته می‌شود. در این حالت، تیم حاکم بازی را به تیم مقابل واگذار کرده و حریف هم توانسته به تعداد لازم برای برد برسد. در شیوه‌هایی که برای حاکم‌کُتی امتیاز بیشتری در نظر می‌گیرند، تیم برنده اغلب ۲ امتیاز می‌گیرد. این قانون در همه شیوه‌های بازی حکم یکسان نیست و ممکن است امتیازدهی بین جمع‌های مختلف فرق داشته باشد.

نوع نتیجهشرط ایجاد نتیجهوضعیت تیم حاکمامتیاز نتیجه
برد معمولیکسب ۷ تا ۱۲ دستبرنده دور۱ امتیاز
کوتکسب هر ۱۳ دستبرنده مطلق۲ امتیاز
حاکم‌کُتیکسب ۷ دست یا بیشتر توسط تیم مقابلبازنده دور۲ امتیاز برای تیم مقابل

فرض کنید من و یارم تیم حاکم هستیم و دل را حکم کرده‌ایم. در طول ۱۳ دست، ما ۸ دست را می‌بریم و تیم رقیب ۵ دست. چون به حد نصاب ۷ دست رسیده‌ایم و همه دست‌ها را هم نبرده‌ایم، نتیجه یک برد معمولی است و ۱ امتیاز می‌گیریم. اگر تیم رقیب به جای ۵ دست، ۷ دست می‌برد، نتیجه حاکم‌کُتی می‌شد.

سرس و نرس در بازی حکم چیست؟

در بازی حکم، سرس به کارت‌های بزرگ یک خال، از شاه تا سرباز، گفته می‌شود و نرس به کارت‌های کوچک یک خال از 2 تا 10 اشاره دارد.

مثال سرس: فرض کنید حکم سرس است و نوبت شماست که کارت بیندازید. شاه خشت را بازی می‌کنید، بقیه بازیکنان هم باید خشت بازی کنند (اگر خشت نداشته باشند باید یک کارت بی‌ارزش از خال دیگری بیندازند). به هر حال شاه خشت از کارت‌های دیگر خشت قوی‌تر است و دست را می‌برید.

مثال نرس: فرض کنید حکم نرس است و شما ۲ دل بازی می‌کنید. بازیکن بعدی شاه دل می‌اندازد، اما طبق قانون نرس، ۲ دل برنده دست می‌شود؛ چون در نرس، کارت کوچک‌تر همان خال از کارت بزرگ‌تر قوی‌تر است.

حکم سه‌نفره

در بازی حکم سه نفره هر بازیکن برای خودش بازی می‌کند و خبری از یارگیری نیست. حاکم در یک طرف بازی قرار دارد و دو بازیکن دیگر در طرف مقابل او بازی می‌کنند؛ یعنی حاکم برای بردن دور باید دستهای بیشتری را خودش به دست بیاورد.

در این شیوه، تعداد کارت‌ها هم با حکم چهار نفره فرق دارد. معمولاً کارت‌های ۲ تا ۵ از دسته کنار گذاشته می‌شوند تا ۳۶ کارت باقی بماند و به هر بازیکن ۱۲ کارت برسد. حاکم برای برد باید حداقل ۷ دست بگیرد و دو بازیکن دیگر هم تلاش می‌کنند مجموعاً ۷ دست یا بیشتر به دست بیاورند. در نتیجه، حاکم برخلاف حکم چهار نفره نمی‌تواند روی یک یار حساب کند و تمام دست‌ها را خودش دنبال می‌کند.

حکم دو‌نفره

حکم دو نفره با نسخه چهار نفره یکسری تفاوت‌هایی دارد و چون یاری در بازی وجود ندارد، هر بازیکن باید به‌ تنهایی برای بردن دستها تصمیم بگیرد. بازی حکم دو نفره معمولاً با ۱۳ کارت برای هر بازیکن شروع می‌شود و کارت‌های باقیمانده به صورت یک دسته ذخیره کنار زمین قرار می‌گیرند.

در هر دست، بازیکنان ابتدا یک کارت از دسته ذخیره برمی‌دارند و بعد کارت خود را بازی می‌کنند. با این روش، کارت‌های دست در طول بازی تغییر می‌کنند و بازیکن باید علاوه بر کارت‌های خودش، کارت‌هایی را که قبلاً بازی شده‌اند هم به خاطر داشته باشد. در این نسخه خبری از یار نیست و هر بازیکن به صورت مستقل بازی می‌کند.

حکم شش‌نفره

در حکم شش‌ نفره، بازی با شش بازیکن انجام می‌شود و نحوه تیم‌ بندی و تقسیم کارت‌ها به قانونی بستگی دارد که بازیکنان برای آن توافق کرده‌اند. برخلاف نسخه چهار نفره که دو تیم دو نفره دارد، در این حکم باید قبل از شروع مشخص شود هر بازیکن با چه کسی هم‌ تیم است و کارت‌ها چطور بین افراد تقسیم می‌شوند.

از نظر من، مهم‌ترین نکته در این نسخه، روشن بودن قوانین قبل از پخش کارت‌هاست. اگر تعداد کارت‌های هر نفر، ترتیب بازی و شرایط برد مشخص نباشد، اختلاف وسط بازی پیش می‌آید. پس قبل از شروع، درباره این موارد توافق کنید و بعد سراغ انتخاب حکم و اجرای دست‌ها بروید.

تفاوت حکم دو نفره، سه نفره، چهار نفره و شش نفره

تعداد بازیکنان در حکم، فقط به شلوغی دور میز مربوط نیست؛ با تغییر تعداد نفرات، شیوه رقابت هم فرق می‌کند. در حکم دو نفره و سه نفره، هر بازیکن برای خودش بازی می‌کند، اما در حکم چهار نفره، بازیکنان دو نفره یار هم هستند. حکم شش‌ نفره هم به شکل تیم‌ بندی و توافق بازیکنان درباره قوانین بستگی دارد.

ویژگیحکم دو نفرهحکم سه‌نفرهحکم چهار نفرهحکم شش‌نفره
تعداد بازیکنان۲ نفر۳ نفر۴ نفر۶ نفر
نحوه رقابتهر بازیکن برای خودشهر بازیکن برای خودشدو تیم دونفرهوابسته به تیم‌ بندی توافق‌ شده
نحوه توزیع کارت۱۳ کارت برای هر نفر و دسته ذخیرهمعمولاً ۱۲ کارت برای هر نفر با حذف تعدادی کارت۱۳ کارت برای هر نفر؛ ابتدا ۵ کارت و سپس ۸ کارتوابسته به قوانین نسخه انتخابی
وضعیت یارگیریبدون یاربدون یارهر بازیکن یک یار داردبر اساس توافق پیش از بازی
تفاوت اصلیبرداشتن کارت از دسته ذخیره در شیوه رایج این نسخهرقابت سه بازیکنهماهنگی با یار و مدیریت دست‌های تیمیمشخص کردن تیم‌ها و شیوه تقسیم کارت پیش از شروع

خال خالی در بازی حکم چه کاربردی دارد؟

(خال خالی) زمانی اتفاق می‌افتد که دیگر هیچ کارتی از یک خال خاص در دست بازیکن باقی نمانده باشد. در بازی حکم، این وضعیت می‌تواند در ادامه بازی اهمیت پیدا کند؛ چون وقتی یک خال در دستم تمام شده باشد، اگر همان خال شروع شود دیگر مجبور نیستم از آن خال بازی کنم و می‌توانم سراغ کارت دیگری، از جمله حکم، بروم.

در حکم حرفه ای، خالی کردن یک خال گاهی بخشی از برنامه بازیکن است؛ مخصوصاً وقتی کارت‌های آن خال ارزش زیادی ندارند یا بازیکن می‌خواهد در دست‌های بعدی امکان استفاده از حکم را داشته باشد. البته خالی شدن یک خال همیشه نتیجه یک تصمیم از قبل برنامه‌ ریزی‌شده نیست و شاید در جریان طبیعی بازی اتفاق بیفتد. ارزش واقعی این وضعیت زمانی مشخص می‌شود که بازیکن بتواند از خالی بودن آن خال در دست بعدی استفاده کند.

خالی شدن یک خال از کارت‌های بازیکن

برای مثال، وقتی من موفق می‌شوم یک خال را کاملاً از دستم خالی کنم، در دست‌های بعدی آزادی بیشتری دارم. اگر دوباره همان خال شروع شود، دیگر مجبور نیستم از آن خال بازی کنم و می‌توانم باتوجه به شرایط، حکم بزنم یا کارت دیگری را رد کنم. فرض کنید یارم دست را برده باشد؛ در این حالت می‌توانم یک کارت کم‌ ارزش‌تر بیندازم و حکم قوی خودم را برای دست بعد نگه دارم. در اصطلاحات بازی حکم، به خالی شدن کامل یک خال از دست بازیکن (تخلیه خال) می‌گویند. ارزش این وضعیت هم دقیقاً به همین آزادی عمل برمی‌گردد؛ یعنی بازیکن بعد از خالی شدن خال، گزینه‌های بیشتری برای انتخاب کارت دارد.

استفاده از خال خالی برای بازی کردن حکم

بگذارید یک موقعیت واقعی را در نظر بگیریم: فرض کنید خال حکم پیک است و من در دست‌های اولیه تمام گشنیزهایم را بازی کرده‌ام تا دیگر گشنیزی در دستم نماند. حالا اگر رقیب گشنیز بازی کند، من مجبور نیستم از همان خال پیروی کنم و می‌توانم حکم بزنم. حتی اگر تنها حکم من یک (۲ پیک) باشد، باز هم می‌توانم آن را بازی کنم؛ چون هر کارت گشنیزی که روی زمین باشد، در برابر پیک بازنده است. نکته مهم ترفندهای بازی حکم همین‌جاست: خالی کردن یک خال به من اجازه می‌دهد در موقعیت مناسب از کارت حکم استفاده کنم، حتی وقتی آن کارت ارزش بالایی ندارد.

از روی کارت‌های بازی‌ شده چطور بفهمیم چه کارت‌هایی هنوز دست حریف است؟

در نحوه بازی حکم حرفه ای، به خاطر سپردن کارت‌های بازی‌ شده کمک می‌کند حدس دقیق‌تری درباره کارت‌های باقیمانده داشته باشید. لازم نیست تمام کارت‌ها را از حفظ بدانید؛ کافی است کارت‌های مهم و تعداد کارت‌های هر خال را در طول بازی دنبال کنید. مثلاً اگر آس و شاه دل قبلاً بازی شده باشند، دیگر لازم نیست نگران حضور این دو کارت در دست حریف باشید. از طرف دیگر، اگر چند کارت مهم یک خال هنوز دیده نشده باشند، احتمال دارد یکی از آن‌ها در دست بازیکنی باشد که هنوز آن خال را بازی نکرده است.

این روش با ادامه بازی دقیق‌تر می‌شود. هرچه کارت‌های بیشتری روی زمین بیاید، گزینه‌های احتمالی کمتر می‌شوند و تصمیم‌ گیری درباره کارت بعدی راحت‌تر خواهد شد. در حکم حرفه ای، همین توجه به کارت‌های بازی‌ شده کمک می‌کند بازیکن فقط به کارت‌های دست خودش نگاه نکند و تصویر کامل‌تری از وضعیت بازی داشته باشد.

چند کارت از هر خال هنوز باقی مانده است؟

اولین قدم، دقت کردن به کارت‌هایی است که روی میز بازی می‌شوند. برای مثال من فقط به این فکر نمی‌کنم که آن دست را برده‌ام یا نه؛ حواسم هست چه کارت‌های مهمی، مثل آس، شاه یا سرباز، از هر خال خارج شده‌اند. مثلاً اگر در دو دست اول آس و شاه دل بازی شده باشند، می‌دانم دو کارت قوی این خال دیگر در دست بازیکنان نیستند و در ادامه، حدس زدن قدرت کارت‌های باقی‌مانده برایم راحت‌تر می‌شود.

این کار در ظاهر ساده است، اما حفظ کردن کارت‌های بازی‌ شده تمرکز می‌خواهد. اگر حتی یک کارت مهم را فراموش کنم، شاید در دست‌های بعدی درباره کارت‌های باقیمانده برداشت اشتباهی داشته باشم و تصمیمی بگیرم که با وضعیت واقعی بازی جور نباشد.

از نداشتن یک خال در دست بازیکن چه می‌فهمیم؟

فرض کنید من در طول بازی حواسم به کارت‌های پیک باشد. از ۱۳ پیک، اگر ۱۰ کارت روی زمین بازی شده باشد، می‌دانم فقط ۳ پیک دیگر بین چهار بازیکن باقی مانده است. حالا اگر در دست خودم هیچ پیکی نداشته باشم و یکی از آن سه کارت هم احتمالاً دست حریف باشد، قبل از بریدن با حکم شرایط را دقیق‌تر بررسی می‌کنم.

مثلاً اگر بدانم فقط یک پیک باقی مانده و احتمال بدهم همان کارت دست حریف است، لازم نیست برای هر بار پیک بازی شدن، یک حکم قوی خرج کنم. ممکن است تصمیم بگیرم حکم را نگه دارم و منتظر موقعیتی بمانم که واقعاً به آن نیاز دارم. اینجا من صاحب کارت باقیمانده را با قطعیت نمی‌دانم؛ فقط با توجه به کارت‌هایی که دیده‌ام، گزینه‌های احتمالی را محدود کرده‌ام.

چه زمانی یک حکم پایین برای بردن دست کافی است؟

حالا فرض کنید من تا اینجای بازی کارت‌های دل را دنبال کرده‌ام و می‌دانم ۹ دل بازی شده است. آس و شاه دل را هم قبلاً دیده‌ام؛ پس از ۱۳ کارت دل، فقط ۴ کارت باقی مانده و دیگر آس یا شاهی در این خال وجود ندارد. اگر دوباره یکی از بازیکنان دل بازی کند، من با توجه به کارت‌هایی که دیده‌ام، می‌دانم کارت‌های باقی‌مانده دل قدرت زیادی ندارند.

اگر پیک خال حکم من باشد و پیک ۳ داشته باشم، وقتی خال شروع‌ شده دل است و من دل ندارم، می‌توانم همین پیک ۳ را بازی کنم و دست را ببرم. برای من مهم این نیست که پیک ۳ کارت قدرتمندی است؛ ارزش آن از اینجا می‌آید که پیک حکم است و دل‌های باقی‌مانده نمی‌توانند آن را شکست دهند. اینجا شمارش کارت‌ها کمک می‌کند بفهمم چه زمانی حتی یک حکم پایین هم برای بردن دست کافی است.

برای رسیدن به چنین حدسی، سه چیز را باید کنار هم گذاشت:

  1. کارت‌های هر خال که قبلاً بازی شده‌اند.
  2. تعداد کارت‌های باقی‌مانده از همان خال.
  3. کارت‌هایی که بازیکنان در دست‌های قبل بازی نکرده‌اند یا وقتی خال خاصی شروع شده، از آن خال نداشته‌اند.

از کنار هم گذاشتن این اطلاعات، محل احتمالی کارت‌های مهم برایم روشن‌تر می‌شود؛ نه اینکه بتوانم با قطعیت بگویم هر کارت دقیقاً دست چه کسی است. همین تفاوت مهم است، چون در حکم قرار نیست دست حریف را ببینم؛ باید از کارت‌هایی که روی میز دیده‌ام، گزینه‌های احتمالی را کم کنم.

بازی حکم آنلاین چگونه انجام می‌شود؟

اگر بخواهید بازی حکم آنلاین را تجربه کنید، دیگر لازم نیست چهار بازیکن در یک مکان جمع شوند. نسخه‌های آنلاین، میز مجازی ایجاد می‌کنند و در بعضی پلتفرم‌ها امکان برگزاری تورنمنت آنلاین حکم یا ساخت اتاق خصوصی برای بازی با دوستان وجود دارد. نسخه‌های بازی حکم رایگان آنلاین هم بیشتر برای تمرین و سرگرمی ارائه می‌شوند. در سرویس‌هایی که بازی حکم با دوستان آنلاین را پشتیبانی می‌کنند، بازیکنان وارد یک اتاق مشترک می‌شوند و بازی را از همان محیط ادامه می‌دهند.

در موبایل، اپلیکیشن بازی حکم اندروید یکی از راه‌های اجرای بازی است و امکانات هر برنامه با نسخه‌های دیگر فرق دارد. اگر قصد دانلود بازی حکم را دارید، قابلیت‌هایی مثل ساخت اتاق خصوصی، بازی با دوستان و شیوه ثبت امتیاز را بررسی کنید. بازی حکم برای کامپیوتر نیز ممکن است به شکل نسخه تحت وب یا نرم‌افزار قابل نصب ارائه شود. درباره دانلود بازی حکم بدون فیلتر هم شرایط هر سرویس جداگانه است و وضعیت دسترسی یک برنامه را نمی‌شود به همه سایت‌ها و نسخه‌ها تعمیم داد.

در Google Play، کاربری با نام Saeed Tafteh با تاریخ ۲۵ اوت ۲۰۲۰ (۴ شهریور ۱۳۹۹) درباره بازی «حکم پلاس» نوشته: «حکم خودش بازی جذابی، وقتی گیم پلی خوب و تر و تمیز داشته باشه بهترم میشه. خسته نباشید طراحی بازی خیلی خوبه.»

اشتباهات رایج در بازی حکم هنگام استفاده کارت‌های قوی

برد در بازی حکم بیشتر از حرکات عجیب یا محاسبات پیچیده، به تصمیم‌هایی بستگی دارد که در هر دست می‌گیرید. من قبل از بازی کردن یک کارت قوی، از خودم می‌پرسم آیا واقعاً برای بردن این دست به آن نیاز دارم یا نه. اگر یارم دست را گرفته و حریف هم نمی‌تواند آن را ببرد، ترجیح می‌دهم کارت قوی‌ام را برای موقعیت مهم‌تری نگه دارم. یکی از اشتباهات رایج، بازی کردن حکم در زمانی است که یارتان دست را برده و نیازی به دخالت شما نیست. فرض کنید یارتان با آس خال شروع‌ شده دست را گرفته و شما هم حکم در دست دارید. در این شرایط، بازی کردن حکم فقط یکی از کارت‌های قوی شما را مصرف می‌کند؛ در حالی که می‌توانید کارت کم‌ ارزش‌تری بیندازید و حکم خود را برای دست دیگری نگه دارید.

همین اتفاق درباره کارت‌های قوی دیگر هم می‌افتد. اگر یارتان دست را گرفته، دیگر نیازی نیست برای محکم‌کاری کارت قوی‌تری روی زمین بگذارید. تشخیص همین موقعیت‌ها یعنی کارت‌های ارزشمندتان را تا زمانی که واقعاً لازم نیست، خرج نکنید.

برنده شدن در بازی حکم به زمان‌بندی استفاده از کارت‌های قوی هم بستگی دارد. حاکم اگر در چند دست اول بیشتر حکم‌هایش را مصرف کند، در ادامه بازی گزینه‌های کمتری خواهد داشت؛ مخصوصاً وقتی یکی از بازیکنان حریف خال موردنظر را خالی کرده باشد و بتواند با حکم وارد شود. نگه داشتن یک حکم قوی یا آس برای زمانی که واقعاً به آن نیاز دارید، گاهی نتیجه یک دست مهم را تغییر می‌دهد.

در نهایت، همیشه قرار نیست خودتان دست را ببرید. گاهی بهترین تصمیم این است که کارت کم‌ارزش‌تری بازی کنید و اجازه دهید یارتان دست را جمع کند. همین تشخیص ساده، بخش مهمی از بازی تیمی در حکم است.

اصطلاحات حکم که باید بدانید

در اصطلاحات حکم، بعضی از واژه‌ها برای توضیح موقعیت‌های مشخص بازی استفاده می‌شوند. شناخت این کلمات باعث می‌شود وقتی بازیکنان درباره یک دست یا کارت خاص صحبت می‌کنند، منظورشان را راحت‌تر متوجه شوید.

  • سرس در بازی حکم: به کارتی گفته می‌شود که در یک خال، از کارت‌های باقیمانده بالاتر باشد و اگر کارت قوی‌تری از همان خال وجود نداشته باشد، بتواند دست را ببرد. تشخیص سرس به بازیکن کمک می‌کند بداند کدام کارت احتمال برد بیشتری دارد.
  • بریدن: وقتی خال شروع‌ شده را ندارید، می‌توانید در صورت داشتن حکم، یک کارت از خال حکم بازی کنید. در این حالت می‌گویند بازیکن دست را (بریده) است. اگر بازیکن دیگری حکم قوی‌تری نداشته باشد، همان کارت حکم می‌تواند دست را برای او ببرد.
  • رد کردن: وقتی خال شروع‌ شده را ندارید و نمی‌خواهید حکم بازی کنید، می‌توانید از خال دیگری کارت بیندازید. انتخاب کارت در این حالت مهم است؛ چون شاید بخواهید یک کارت قوی یا حکم را برای دست‌های بعد نگه دارید.
  • دست دادن: اگر در شیوه‌ای که بازی می‌کنید این اصطلاح برای پخش کارت‌ها به کار برود، منظور تقسیم کارت‌ها بین بازیکنان است. نحوه پخش کارت و اینکه نوبت آن بر عهده چه کسی باشد، در نسخه‌های مختلف حکم می‌تواند تفاوت داشته باشد.
  • کت شدن: در بعضی از شیوه‌های امتیازدهی، اگر یک تیم تمام دست‌ها را ببرد و تیم مقابل هیچ دستی نگیرد، این وضعیت با عنوان (کت شدن) شناخته می‌شود. امتیاز چنین بردی به قانون همان جمع یا نسخه‌ای که بازی می‌شود بستگی دارد.

جمع بندی

در بازی حکم، بردن هر دست همیشه به معنی بهترین تصمیم نیست. گاهی لازم است یک کارت قوی را نگه دارید، حکم خود را زود استفاده نکنید یا اجازه دهید یارتان دستی را که گرفته، خودش تمام کند. شناخت ارزش کارت‌ها، توجه به خال شروع‌ شده و به خاطر سپردن کارت‌های مهمی که بازی شده‌اند، با تجربه بهتر می‌شود.

اگر هدف شما یادگیری نحوه بازی حکم حرفه ای است، بعد از یاد گرفتن قوانین پایه باید به تصمیماتی توجه کنید که در طول یک دست گرفته می‌شوند. اینکه چه زمانی حکم بزنید، چه زمانی کارت کم‌ارزش‌تری بیندازید و چه زمانی یک کارت قوی را برای دست بعد نگه دارید، همان بخش‌هایی هستند که تفاوت بین بازی معمولی و بازی حساب‌شده را نشان می‌دهند. اگر هم قصد دارید شرط بندی بازی حکم را تجربه کنید، ابتدا تفاوت میان بازی معمولی و بازی با پول را در نظر بگیرید. بازی حکم در سایت های شرط بندی علاوه بر قوانین خود بازی، با ریسک مالی همراه است و نتیجه یک دست می‌تواند روی موجودی شما اثر بگذارد. برای همین، این دو عبارت را نباید با آموزش قوانین حکم یکی دانست؛ یادگیری بازی و تصمیم‌گیری درست، قبل از ورود به چنین فضایی قرار می‌گیرد.

سوالات متداول

آیا در بازی حکم می‌توان خال حکم را بعد از شروع بازی تغییر داد؟

خیر. پس از اینکه حاکم خال را در مرحله توزیع اولیه (بعد از دریافت پنج کارت) اعلام کرد، این انتخاب تا پایان آن دور ثابت است و قابل تغییر نیست.

اگر دو بازیکن همزمان از خال حکم استفاده کنند، برنده کیست؟

بازیکنی که کارت بالاتری از خال حکم را بازی کرده باشد، برنده دست می‌شود. مثلاً اگر یک نفر ۷ حکم و دیگری شاه حکم بازی کند، شاه برنده است.

تفاوت کوت و حاکم‌کُتی دقیقاً چیست؟

کوت وقتی تیم حاکم هر ۱۳ دست را می‌برد، اما حاکم‌کُتی زمانی است که تیم مقابل حداقل ۷ دست بگیرد و تیم حاکم به ۷ دست نرسد.

آیا قوانین حکم در همه جا یکسان است؟

ساختار اصلی ثابت است، اما جزئیاتی مثل نحوه امتیازدهی، جریمه‌های خطا یا شرایط تعیین حاکم ممکن است بر اساس توافقات محلی کمی متفاوت اجرا شود. پیش از شروع بازی با افراد جدید، بهتر است قوانین مورد توافق را مرور کنید.

چرا در نسخه سه‌ نفره کارت‌هایی از دسته حذف می‌شوند؟

در حکم سه‌ نفره، برای تقسیم کارت‌ها بین سه بازیکن تعدادی از کارت‌های دسته کنار گذاشته می‌شود که تعداد دقیق آن به قوانین همان نسخه از بازی بستگی دارد.